Skąd wzięło się słowo „psychologia”? Zaskakująca historia pojęcia

Termin psychologia pochodzi z języka greckiego i w dosłownym tłumaczeniu oznacza „naukę o duszy”. Wbrew powszechnemu przekonaniu, starożytni Grecy nigdy nie używali tego słowa. W antyku posługiwano się opisowym zwrotem peri psyches (o duszy). Samo pojęcie, które dziś jest fundamentem nauk społecznych, zostało sztucznie utworzone dopiero setki lat później.

Kto był pierwszy? Historyczne śledztwo

Przez długi czas autorstwo tego pojęcia przypisywano różnym myślicielom, co rodziło wiele akademickich pomyłek.

Pierwsze udokumentowane użycie drukiem

Dopóki zaginione dzieła nie zostaną odnalezione, oficjalne pierwszeństwo w zastosowaniu słowa „psychologia” w druku należy do Rudolpha Gocleniusa.

W 1590 roku wydał on po łacinie rozprawę zatytułowaną „ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ” (Psychologia, czyli o doskonałości człowieka, o duszy, a przede wszystkim o jej pochodzeniu...). Co ciekawe, sam Goclenius najprawdopodobniej nie przywiązywał do tego terminu większej wagi, ponieważ w jego późniejszych pracach słowo to już się nie pojawia.

Droga do współczesności

Samo ukucie terminu nie sprawiło, że natychmiast wszedł on do powszechnego użycia. Przez cały XVII wiek na określenie nauki o duszy stosowano pojęcie pneumatologia (od greckiego pneuma – tchnienie, duch).

Dopiero w XVIII wieku nazwa „psychologia” na stałe zagościła w słownikach naukowych, a to za sprawą niemieckiego filozofa Christiana Wolffa, który opublikował dwa przełomowe dzieła: Psychologia empirica oraz Psychologia rationalis. Od tego momentu nazwa ta rozpoczęła swoją ewolucję w stronę dyscypliny, którą znamy dzisiaj.